پایگاه خبری ندای گیلان

از خاطرات سهیل کریمی تا ناگفته‌های ننه سکینه از عبدالله والی

شناسه مطلب: 35668
زمان انتشار: 2016/06/08 ساعت 12:04
ارسال توسط: سردبیر

به گزارش‌‌‌‌‌ندای گیلان به نقل از خبرگزاری فارس، در این برنامه که با اجرای حسین یکتا و بیژن نوباوه از شبکه افق روی آنتن میرفت، همسر مرحوم عبدالله والی، محمود والی برادر مرحوم عبدالله والی و همسر ایشان و همچنین سهیل کریمی کارگردان مستند حاج والی حضور داشتند.
همسر مرحوم والی در این برنامه با بیان اینکه مرحوم عبدالله والی از سال 1361 وارد منطقه بشاگرد شد و فعالیتهای جهادی خود را آغاز کرده بود به ذکر خاطرهای از آن دوران پرداخت و گفت: در سال 1363 که به همراه فرزندم پس از طی مسیرهای صعب العبور و ناهمواریهای بسیار و پس از گذشت 19 ساعت به منطقه بشاگرد رسیدیم مهمترین دغدغه من چگونگی بازگشت از این مسیر بود.وی افزود: زمانی که در منطقه حضور داشتم روزی حاج والی اعلام کرد که مهمان داریم و در آن همان لحظه هلیکوپتری بر زمین نشست و فرد مسئولی که برای بررسی وضعیت دارویی و درمانی منطقه آمده بود از هلیکوپتری که بیشتر از 2 ساعت نمیتوانست توقف داشته باشد، پیاده شد و من از آنها پرسیدم که از کجا آمدهاند؟ و جواب دادند که از بندرعباس. گفتم می توانستید این مسافت نزدیک را با هلیکوپتر نمیآمدید و از سختیهای این جاده خود را دور نگه نمیداشتید. آنها برای بازدید از منطقه رفتند و زمانیکه بازگشتند هلیکوپتر بازگشته بود و آنجا بود که آن مسئول هلال احمر به من گفتند حاج خانم به آرزویتان رسیدید.همسر مرحوم عبدالله والی در ادامه برنامه درباره ویژگیهای شخصیتی آن مرحوم گفت: ایشان یک مرد نمونه بودند. پیش از اعزام به بشاگرد نیز عاشق خدمت به مردم بودند و به هموطنان خودش خدمت میکرد. ایشان با برنامهریزی منظم برای افراد بی بضاعت و کم بضاعت خربد میکردند و در کنار کارهای اصلی نیز فعالیتهای جانبی مانند خیریه هم داشته است.وی در پاسخ به حسین یکتا در رابطه با نصیحت به جوانان امروزی یادآور شد: گذشت و صبوری در زندگی بسار مهم است. وقتی زندگی زناشویی آغاز میشود مهمتر از همه ایمان به خداست. مشکلات با گذشت زمان و با توکل به خدا از بین میرود.
سهیل کریمی کارگردان حاج والی در این برنامه درخصوص ساخت مستند درباره خدای بشاگرد گفت: صحنهای در مستند نمایش داده شده که با دیدن آن اشک من جاری میشود و آن زمانی است که همسر مرحوم حاج عبدالله والی جلوی تابوت را گرفتند و گفتند که اجازه دهید همسرم را پس از 23 سال ببینم.وی افزود: کار تصویربرداری این مستند در سال 84 به پایان رسیده بود و بنا بر پیشنهاد مرحوم والی در انتظار ارسال موسیقی محلی از منطقه بشاگرد توسط حاج والی بودم که خبر فوت ایشان را به من اطلاع دادند. مقام حاج عبدالله و امثال آنها همان شهادت است.سهیل کریمی به ذکر خاطرهای از مرحوم عبدالله والی پرداخت وگفت: مرحوم والی همیشه میگفتند که خار مغیلانی که در پایمان میرفت خوشحال میشوم به این دلیل که مسیر درستی را طی میکنم.این مستندساز کشورمان اضافه کرد: واکنش مردم پس از شنیدن خبر فوت مرحوم والی بسیار حیرت آور بود. ننه سکینه شروع به نوحهخوانی برای امام حسین(ع) کرد و بر سرخود می زد و میگفت امام حسین ما رفت. یا فردی که به مشهدی مریم معروف بود میگفت که خدای ما از دنیا رفت و یا فرد نابینایی که در منطقه حضور داشت میگفت که از امروز خداوند چشمان مرا گرفت و تعابیر بسیار عجیبی بود.

حسین یکتا مجری برنامه ماه نشان گفت: با دعوت دانشجویان دانشگاه امام صادق(ع) به بشاگرد رفتیم و آنجا با مرحوم عبدالله والی آشنا شدم و ما را برای بازدید از مناطق مختلف منطقه برد که شامل مسیرهای سخت و ناهموار و صعبالعبور میشد.وی افزود: همیشه گفتهام و میگویم که از زمانی که حاج عبدالله را دیدم احساس کردم که خیلی من کم آوردم. و هر زمانی که یادی از حاج عبدالله شود من فکر میگویم که ایشان از آن برکتیها و نورانیهایی بود که خدا آن را برای بقیه مردم شمع راه قرار داده بود.یکتا اضافه کرد: بعضی از افراد برکتی شدند و به این شکل شب اول ماه رمضان مهمان همه خانهها میشوند و این غیر از این نیست که هر کاری کنیم برای خدا گم نمیشود. و به اعتقاد بنده حاج عبدالله در بشاگرد منش خود را راه انداخت و به ارمانهای خود رسید. بسیاری او را به عنوان نماد مدیریت جهادی می شناسند؛ مرحوم والی طی حدود 23 سال و با اجرای طرح های گسترده عمرانی، مردم محروم بشاگرد را از فقرهای مختلف رهانید و چهره قبلی این منطقه را به کلی دگرگون کرد.برنامه ماه نشان به تهیه کنندگی پیام ابراهیم پور، هر شب طی ماه مبارک رمضان با اجرای بیژن نوباوه و حاج حسین یکتا، ساعت 22.30 به صورت زنده از شبکه افق پخش میشود.موضوع این برنامه، فعالیت های مردمی است که برای مردم و در راستای خدمت به اجتماع انجام می شوند.انتهای پیام/