اهمیت عقد قرارداد 5میلیارد دلاری با توتال چیست؟
با امضاي قرارداد فاز ١١، شرکت توتال، پاي يک بانک بزرگ اروپايي را براي نقلوانتقال پول به ايران باز ميکند و اين آغازي است براي پايان اکراه بانکهاي بزرگ در همکاري با ايران
سرویس اقتصادی ندای گیلان:،دولت روحانی تا امضای اولین قرارداد جدید نفتی راه زیاد و دشواری را طی کرده است، راهی که با امضای قرارداد توسعه فاز ١١ پارس جنوبی بین شرکت ملی نفت ایران و کنسرسیومی متشکل از توتال فرانسه (با سهم پنجاه و یکدهم درصد)، شرکت «سی.ان.پی.سی» چین (با سهم ٣٠ درصد) و پتروپارس ایران (با سهم نوزده و نهدهم درصد) عصر امروز آغاز میشود. مدیرعاملان شرکتهای فرانسوی و چینی هم برای امضای این قرارداد مهم به ایران آمدهاند؛ چرا؟
١. امضای قرارداد فاز ١١، اولین قرارداد بزرگ نفتی و گازی با شرکتهای خارجی، پس از آغاز تحریمهای بینالمللی است. قراردادی ٢٠ساله که قابلیت تمدید تا ٢۵ سال را هم دارد. ارزش این قرارداد چهارمیلیاردو ٨۵٧ میلیون دلار است که قرار است در ١٠ سال هزینه سرمایهگذاری آن تسویه شود، آنهم نه با پول نقد. از محل در اختیار قراردادن بخشی از محصول فاز ١١ (میعانات گازی). با این روش دیگر پولی هم رد و بدل نمیشود تا دچار مشکلات بانکی شود.
این پروژه قرار است ۴٠ماهه اولین تولیدش را آغاز کند؛ اگر چنین شود، رکورد فازهای پنج و چهار پارسجنوبی متعلق به «انی» را میشکند. فازی که پیشبینی میشود با فرض قیمت ۵٠ دلاری نفت، در ٢٠ سال، ٨۴ میلیارد دلار درآمد عاید کشور کند.
٢. به درآمد ٨۴ میلیارد دلاری نگاه کنید. این فرض را هم به آن بیفزایید که پارس جنوبی، مخزنی مشترک است و همسایه کوچکمان قطر سالهاست از سهم ما برمیدارد. در قرارداد امروز، بهصراحت ذکر شده که مالکیت مخزن با شرکت ملی نفت به نمایندگی از دولت ایران است، همچنین آمده است که توسعه مخزن هیچ حق مالکیتی برای شرکتهای خارجی ایجاد نمیکند. حال همه کسانی را که چند سال است جلوی امضای سریعتر قراردادها برای توسعه مخازن نفتی و گازی مشترک، سیاستمدارانه سنگ انداختند تا نگذارند دولت اول روحانی قرارداد نفتی امضا کند با وجدانشان تنها میگذاریم! حساب دلسوزان و دغدغهمداران را هم جدا میکنیم.
٣. با امضای قرارداد فاز ١١، شرکت توتال، پای یک بانک بزرگ اروپایی را برای نقلوانتقال پول به ایران باز میکند و این آغازی است برای پایان اکراه بانکهای بزرگ در همکاری با ایران. معتقدم بلافاصله بعد از امضای قرارداد فاز ١١، قراردادهای نفتی که تفاهمنامههایشان پیش از این امضا شده بود امضا خواهد شد و این، پاسخ عملی مهمی با تحریمهای سنای آمریکاست. حرفم کارکرد شعار نیست؛ اما پاسخ فکرشده و عملی بااهمیتتر از شعارهای متوالی است. مگر آمریکاییها تحریم نکردند، مگر بانکهای بزرگ را تهدید نمیکنند که با ایران کار نکنند، خب، بفرمایند قرارداد پنج میلیارد دلاری با شرکتهای فرانسوی و چینی و همراهی یک بانک اروپایی. این پاسخ مهمی به تلاش آمریکا برای محدودکردن ایران نیست؟ پس از ١٢ سال حضورنداشتن شرکتهای بزرگ نفتی در ایران، قرارداد فاز ١١، به رهبری یک شرکت معتبر بینالمللی، محصول برجام نیست؟
۴. سنگینترین سازه خلیج فارس به وزن ۶٠ هزار تن، قرار است در فاز ١١ پارس جنوبی بهعنوان سکوی تقویت فشار ساخته شود. راستی میدانید آن سوی خلیج فارس چه خبر است؟ از پروژههای توسعهای محمدبنسلمان در عربستان خبر دارید؟ برای قدرتداری در خلیج فارس باید بهسرعت سرمایههای خارجی را برای توسعه مخازن نفتی و گازی جذب کنیم. صنعت نفت ٢٠٠ میلیارد دلار سرمایه لازم دارد؛ به نظر شما با این فضای کشور میتوان این مقدار سرمایهگذاری خارجی را بهراحتی جذب کرد؟! پس برای اعتلای ایران در منطقهای که رقیب کینهتوز زیاد دارد، بهتر است فضای روانی کشور را آرام کنیم و همه به راهاندازی پروژههای بزرگ ملی کمک کنیم. با امضای قرارداد فاز ١١ پارس جنوبی، راهمان تازه آغاز میشود. مگر نه؟
