به گزارش ندای گیلان،در گفتگویی به صحبت با سعید نعمتی بازیگر محبوب این روزهای شبکه باران در سریال خانه پدری پرداخته ایم.
سید سعید نعمتی متولد مرداد ١٣٧٠ از رشت و فارق التحصیل در رشته سینما، بازیگر جوانی است که این روزها با بازی در نقش فرشاد خوشبخت و تیکه کلام های خود در سریال خانه پدری حسابی خود را در دل مردم گیلان جای داده است.
از این رو سراغ این جوان خوش ذوق و هنری رفتیم تا در مورد او کمی بیشتر بدانیم .
سعید نعمتی در پاسخ به خبرنگار ندای گیلان در خصوص آغاز فعالیت خود در زمینه بازیگری اظهار داشت:بازیگری را از سال ٨٠ در کارگاه هنری سروش با بهنام قربانی شروع کردم و همچنین در کلاس های فرهاد پاک سرشت و علی حلوی در این زمینه دوره دیده ام.
وی ادامه داد:زمانی که دوره های بازیگری خودم را آغاز کردم فقط ١٠ سال داشتم و علاقه بسیار زیادی به این هنر داشتم ،اما از آنجایی که علاقه به تنهایی کافی نبود از همان دوران بشدت پیگر این کار بودم.
این بازیگر گیلانی در پاسخ به این سوال که آیا در خانواده افرادی هستند که در زمینه بازیگری تجربه ای داشته باشند اذعان داشت:در خانواده ما هیچ یک از اعضای خانواده در وادی هنر نبودند و همین امر مرا بعنوان یک بازیگر و نداشتن پشتوانه خانواده از لحاظ سرعت بخشیدن به کار هنری سخت تر می کرد.
سعید نعمتی با اشاره به فعالیت های خود در زمینه بازیگری و نقش های غیر کمدی اظهار داشت:تاکنون بیش از ۵٠ فیلم کوتاه تجربی ساخته ام و همچنین فیلم هایی نظیر منظومه عشق بعنوان نقش اصلی فیلم و سریال خورم گبان را بازی کرده ام که در ژانر کمدی نبوده و از شبکه باران پخش شده است.
بازیگر محبوب سریال خانه پدری در خصوص تیکه کلام معروف خود در این سریال گفت:تیکه کلام (چرا خنده کُنی) در سریال خانه پدری که خیلی هم مورد لطف مردم قرار گرفت از تمرینات دورخوانی من و بازیگر مقابلم در فروشگاه بود که در صحنه ای از تمرین او خندید و من بی هوا در جواب خنده گفتم ( چرا خنده کُنی،جان تی مار چرا خنده کُنی؟ در همان لحظه متوجه خنده کل گروه شدم و بعد چندین بار آن را تکرار کردم و زمانی که متوجه بازتاب مثبت این جمله شدم آن را ادامه دادم.
سید سعید نعمتی در انتهای صحبت های خود افزود:من برای بازیگری سالهای سال بدون هیچ دستمزدی زحمت کشیدم و خیلی از دوستان موفق و چهره در این امر شاهد زحمات و تلاش های من بوده اند ،وقتی می دیدم بستر برای پیشرفتم فراهم نبود ناراحت می شدم اما اکنون قدر این شرایط را میدانم و سعی کردم در این سالها تجربه کافی کسب کنم و یک بازیگر تک محوری نباشم و همچنین فکر میکنم تا حدودی در این زمینه موفق بوده ام.
