به گزارش ندای گیلان: «روز جهانی کودک، فرصتی سالانه برای تمام فعالان حوزههای مختلف فرهنگی، اجتماعی محسوب میشود، که به کارنامهی یکسالهی فعالیتهای خود، نگاهی دوباره داشته باشند، و این پرسش را پیش روی خود قرار دهند، که تا چه حد به کودکان، این بزرگترین سرمایهی ملی کشور، و ذخیرهی مولدِ معانی، چشماندازها و آیندهی کشور پرداختهاند، و تا کجا ملاحظات مربوط به رشد سالم، و بهینهسازی شرایط حاکم بر زندگی این دست از شهروندان کشورمان را، در برنامههای خود مورد ملاحظه قرار دادهاند.
ما اهالی کتاب کودک (نویسندگان، تصویرگران و ناشران)، بنابر مسئولیتی که برای خود قایل بودهایم، زندگی حرفهای و انرژی اصلی خود را، در تمام این سالها، پای یک آرزو ریختهایم: آرزوی فراهم آوردن شرایطی که هر کودک در کشور پهناور ایران، بتواند از کتاب، این سرچشمهی تخیل، آگاهی، بینش و نگرش، به بهترین نحو تغذیه کند، و حق خود را در برخورداری از شرایط فرهنگی و اجتماعی رشد سالم، محقق شده ببیند.
روز جهانی کودک، شاید فرصتی باشد برای آنکه ما، صدایمان را، که پژواکی از حقوق و مطالبات کودکان سرزمینمان است، به گوش ملت، مسئولان و تصمیمسازان فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی کشورمان برسانیم. از همین رو، بار دیگر، به مناسبت این نقطهی عطف سالانه، به تمام مخاطبان این بیانیه یادآوری میکنیم که:
- کودکان، شهروندان این جامعهاند، و همچون همهی شهروندان، باید به حقوق آنها، همچون حق برخورداری از آموزش سالم، حق بهداشت، حق تفریح و بازی، و حق آزادی برخوردار باشند.
- جامعهای بدون فقر مادی و معنوی، برخاسته از گودکانی سالم، شاد و بازیگوش است، پس اگر به دنبال برنامهریزیهای بلندمدت و کوتاهمدت برای محقق شدن جامعهای غنیسازی شده هستیم، بدانیم که جز سرمایهگذاری در امور مربوط به کودکان، و بهینهسازی شرایط حاکم بر رشد و شکوفایی آنها، راهی برای نیل به این هدف وجود ندارد.
- نسل فرهیخته، بدون کتاب امکان تحقق ندارد، با فراهم آوردن شرایط بهینه برای تولید کتاب، و نیز رساندن کتاب به کودکان، میتوانیم نسلی فرهیخته را پرورش دهیم.
روز کودک فرصت مبارکی است تا علاوه بر ارج نهادن به تلاش یکایک نویسندگان، تصویرگران و ناشرانی که در ارتقا و رشد کودکان این سرزمین گام برمیدارند، بار دیگر با هم عهد ببندیم که کودکان ما، از آنچه در اختیارشان قرار میدهیم، شایستهترند. پس با تلاش و همدلی بیش از گذشته، عزم جزم کنیم تا شاهد شکوفایی و بالندگی این نوگلان باشیم. تا باد چنین بادا.»