پایگاه خبری ندای گیلان|اخبار گیلان و ایران

۳۰ درصد مردم ایران گرسنه اند !

شناسه مطلب: 43530
زمان انتشار: ۱۳۹۵/۰۵/۳۰ ساعت ۰۰:۴۰
ارسال توسط: الیاس بشری
معاون وزیر بهداشت با ارائه گزارشی از آسیب‌های اجتماعی در کشور گفت: در حال حاضر ۳۰ درصد مردم کشور گرسنه اند و نان خوردن ندارند که این آمار را وزارت رفاه هم تایید می کند

به گزارش ندای گیلان روزنامه ی آرمان امروز در مقاله ای با عنوان 30 درصد مردم ایران گرسنه هستند به وضعیت معیشت در جامعه پرداخته و با آمار و ارقام وزرا کوشیده است کرده است شرایط اقتصادی جامعه را به رشته ی تحریر در بیاورد:

معاون وزیر بهداشت با ارائه گزارشی از آسیب‌های اجتماعی در کشور گفت: در حال حاضر ۳۰ درصد مردم کشور گرسنه اند و نان خوردن ندارند که این آمار را وزارت رفاه هم تایید می کند. علی اکبر سیاری در جلسه ستاد ساماندهی امور جوانان اضافه کرد: باید شرایط زندگی روزانه مردم را بهبود ببخشیم، زیرا طی چند دهه اخیر شرایط زندگی مردم بر اساس شاخص های مختلف سخت تر شده است. بهره‌مندی ناعادلانه از قدرت، ثروت، منابع و خدمات، از ریشه‌های بروز آسیب‌های اجتماعی است که باید با آن مقابله شود. سیاری تاکید کرد: نابرابری های پنهان در جامعه رو به افزایش است و فقر، محرومیت اجتماعی و پایین بودن شاخص های توسعه انسانی از مسائل حاشیه نشینی است.

۱۰ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر حاشیه‌نشین

معاون بهداشت وزیر بهداشت گفت: سالانه ۷۰۰ هزار نفر در ایران به دلیل هزینه های درمان ورشکست می شوند و مساله آسیب های اجتماعی در حوزه سلامت یک مورد نوپدید است، به طوری که ۵۵ درصد عوامل سلامت، عوامل اجتماعی است. سیاری با بیان اینکه ۲۵ درصد جمعیت شهری ایران حاشیه نشین هستند، ادامه داد: ۱۰ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر در سکونتگاه‌های غیر رسمی شناسایی شده اند و حاشیه نشین ها بیشتر مهاجران روستایی و تهیدستان شهری هستند.معاون بهداشت وزیر بهداشت تاکید کرد: رویکرد دولت ها در مواجهه با حاشیه نشینی در ابتدا رویکرد چشم پوشی و انکار و در مرحله بعد اقدامات سلبی و ایذایی بوده است که در مواردی موجب نارضایتی عمومی شد اما در حال حاضر باید رویکرد ما برنامه‌ریزی برای ارتقای شرایط حاشیه نشینان در جهت کاهش فقر و نابرابری های درون شهری باشد.او اضافه کرد: در حال حاضر یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر در حاشیه شهر مشهد زندگی می کنند. همچنین شهر تبریز ۵۰۰ هزار نفر حاشیه نشین دارد. به گزارش مهر، سیاری با بیان اینکه نابرابری های پنهان در جامعه رو به افزایش است، افزود: فقر، محرومیت اجتماعی، پایین بودن شاخص های توسعه انسانی، بی بهره ماندن از خدمات شهری، پایین بودن سطح بهداشت عمومی و شیوع بیماری ها از جمله مسائل حاشیه نشینی است، به طوری که ۹۴ درصد افراد ساکن در حاشیه شهرها اعلام کرده اند که از سطح پایین بهداشت برخوردارند.

۵ برابر شدن فقر شهری

اردیبهشت امسال وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی با اشاره به پنج برابر شدن فقر شهری و دو برابر شدن فقر روستایی گفت: فقر در مرزنشینان بیشتر از اقشار دیگر جامعه است. به گزارش ایلنا، علی ربیعی وزارت کار را وزارت عدالت اجتماعی خواند و عنوان کرد: فقر در ایران رو به افزایش است. گزارش فروردین امسال پژوهشکده مرکز آمار هفت‌برابر شدن فقر غذایی در شهرها و هشت‌برابر شدن آن در روستاها طی ۱۰سال اخیر را نشان می دهد. به‌گواه این آمارها سال۹۲، بدترین سال برای خانوارهای فقیر بوده است؛ فقرا فقیرتر شدند و افراد بیشتری از طبقه‌ متوسط به این قشر پیوسته‌اند، به‌طوری ‌که سرانه خط فقر ماهانه از ۹۱هزار تومان در سال۱۳۸۳ به ۷۱۴هزار تومان در سال۹۲ رسیده که با ضریب‌‌ ۱۹۰بالاترین حد نوسان در این سال‌ها را تجربه کرده است.خط فقر هر سال افراد بیشتری را به زیر مدار خود می‌کشد. حالا هر خانواده پنج نفره ایرانی که نخواهد به‌رسته فقرا بپیوندد، باید ماهانه سه‌میلیون و ۵۷۲هزار تومان درآمد داشته باشد، درحالی که این میزان درآمد تقریبا پنج‌برابر حداقل حقوق (۷۱۲هزار تومان) است. درواقع در یک‌ خانوار پنج نفره باید تمام اعضا شاغل باشند.

شدت‌یافتن ۵۰درصدی فقر

آمارها همچنین نشان‌ می‌دهد روند کلی شدت فقر در دوره ۹ساله مورد بررسی( از سال ۸۳ تا ۹۲) روندی صعودی داشته و حتی در سال۸۸ این شاخص افزایشی ۵۰درصدی نسبت به سال قبل خود را تجربه می‌کند. در همین سال مناطق روستایی نیز وضعیتی مشابه مناطق شهری داشته‌اند و این موضوع خود را در تمام شاخص‌ها نشان می‌دهد. پژوهشگران براساس همین اطلاعات و یافته‌ها اذعان می‌کنند اندازه شاخص‌های فقر در ایران بسیار بزرگ‌تر از اندازه فقر برحسب فقر مطلق است. هرچند طی زمان، فقر مطلق در ایران در مناطق شهری و روستایی کاهش یافته اما فقر نسبی همواره روند افزایشی داشته است. محققان این پژوهش اطلاعات مبتنی بر بدتر شدن وضعیت فقر در سال۸۸ را به یک نقد ساختاری بسط می‌دهند و اظهار می‌کنند: «برنامه‌های کاهش فقر در ایران فقط روی فقر مطلق متمرکز بوده و به فقر نسبی کمتر توجه نشان داده است.»