متلک پرانی رنگ خون گرفت

به گزارش خبرنگار ندای گیلان، تحقیقات جنایی در پرونده قتل مرد جوانی در پارک قیطریه، از ساعت ۵بامداد جمعه دوم آذر سال ۱۴۰۳ و در پی گزارش ماموران کلانتری ۱۰۱ تجریش به بازپرس ویژه قتل دادسرای امور جنایی تهران آغاز شد. با اعلام این خبر، بازپرس کشیک قتل همراه تیم بررسی صحنه جرم راهی پارک قیطریه شد تا تحقیقات درباره این جنایت را آغاز کند. 
بررسی‌های اولیه در ضلع جنوبی پارک، جسد مردی حدود ۲۵ساله را پیش روی تیم جنایی قرار داد. معاینه اولیه نشان می‌داد او بر اثر اصابت ضربه چاقو جان باخته. در اطراف جسد نیز آثار درگیری وجود داشت و شواهد اولیه از وقوع یک نزاع دسته‌جمعی حکایت داشت. در بررسی‌های نخست مشخص شد نامزد مقتول نیز هنگام حادثه همراه او شاهد درگیری بوده است. دختر جوان که از حادثه شوکه شده بود، درباره آنچه دیده بود به ماموران گفت: همراه نامزدم برای پیاده‌روی به پارک آمده بودیم. در مسیر از کنار آلاچیقی عبور کردیم که چهار پسر جوان داخل آن نشسته بودند. یکی از آنها به من متلک انداخت. نامزدم ناراحت شد و به رفتار آنها اعتراض کرد. بعد از آن میان‌شان درگیری به‌وجود آمد و در جریان دعوا، نامزدم با ضربه چاقو و چوب زخمی شد. چند لحظه بعد هم روی زمین افتاد و متهمان قبل از رسیدن پلیس فرار کردند. 
تحقیقات کارآگاهان در ادامه نشان داد این درگیری تنها یک قربانی نداشته و فرد دیگری نیز در جریان نزاع زخمی شده است. از سوی دیگر، یکی از حاضران در درگیری توسط مردم دستگیر و به ماموران کلانتری تحویل داده شده بود. 
کارآگاهان برای شناسایی سایر افراد حاضر در نزاع، بازبینی دوربین‌های مداربسته اطراف پارک را در دستور کار قرار دادند. اقدامات اطلاعاتی نیز ادامه یافت و در نهایت هویت دو نفر از عاملان درگیری مشخص شد. پس از هماهنگی قضایی، مخفیگاه آنها تحت نظر قرار گرفت و متهمان در جریان تعقیب و مراقبت‌های نامحسوس بازداشت شدند. 
متهم اصلی پرونده (شایان) در تحقیقات اولیه حضور خود در درگیری را پذیرفت و درباره شروع ماجرا گفت: همراه دوستانم برای تفریح از شهرری به پارک قیطریه رفته بودیم. داخل آلاچیق نشسته بودیم که مقتول همراه نامزدش از مقابل ما عبور کردند. یکی از دوستانم به دختر جوان متلک گفت و مقتول به رفتار ما اعتراض کرد. این متهم در ادامه اعترافات خود گفت: مقتول از ما خواست عذرخواهی کنیم، اما قبول نکردیم. بعد از آن درگیری شروع شد و در جریان دعوا با چاقویی که همراهم بود، دو ضربه به او زدم. بعد از حادثه قصد فرار داشتم، اما دستگیر شدم. قصد کشتن او را نداشتم و از اتفاقی که افتاده پشیمانم. 
با تکمیل تحقیقات مقدماتی و صدور کیفرخواست، پرونده برای رسیدگی به شعبه پنجم دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. شایان به اتهام مباشرت در قتل، سعید به اتهام معاونت در قتل و دو متهم دیگر به اتهام شرکت در نزاع منجر به قتل پای میز محاکمه رفتند. این پرونده در دو جلسه رسیدگی شد و با آخرین دفاع متهمان قضات برای تصمیم‌گیری وارد شور شدند. در ابتدای جلسه، اولیای دم مقتول در جایگاه قرار گرفتند و برای عامل قتل درخواست قصاص کردند. 
پس از آن شایان برای دفاع از خود روبه‌روی قضات ایستاد و ضمن پذیرش حضور در درگیری، مدعی شد قصد کشتن مقتول را نداشته. او گفت: قبول دارم در درگیری حضور داشتم، اما قصد قتل نداشتم و برای دفاع از خودم ضربه زدم. آن شب به من حمله شد و حتی به سرم ضربه خورد. 
شایان در ادامه روایت خود از حادثه اظهار کرد: من و دوستانم برای تفریح به پارک قیطریه رفته بودیم. آنجا مشروب خوردیم و گل کشیدیم. مقتول همراه دختری از کنار ما عبور می‌کرد و با صدای بلند در حال جر و بحث با هم بودند. سعید به آنها اعتراض کرد که چرا سروصدا می‌کنند. بعد از آن مقتول جلو آمد و گفت اینجا محله اوست و ما نباید به آنجا می‌آمدیم. 
او ادامه داد: بین مقتول و سعید درگیری لفظی شروع شد. من جلو رفتم تا دعوا را تمام کنم، اما مقتول اصرار داشت سعید عذرخواهی کند. گفتم من عذرخواهی می‌کنم ولی قبول نکرد. بعد هم تلفنی از دوستانش خواست به پارک بیایند. چند دقیقه بعد چند پسر جوان به آنجا آمدند و درگیری شروع شد. 
متهم درباره لحظه‌ای که ضربه به مقتول وارد شد نیز گفت: در جریان دعوا، مقتول مرا روی زمین انداخت و همزمان فردی از پشت به سرم ضربه زد. وقتی مقتول دوباره به‌سمتم آمد، چاقویی را که در ساق پایم مخفی کرده بودم، بیرون آوردم و یک ضربه به پایش زدم. همراه دوستانم خواستیم فرار کنیم. از خانواده مقتول عذرخواهی می‌کنم. باور کنید قصدم فقط دفاع از خود بود. 
در ادامه رسیدگی، سعید در جایگاه قرار گرفت و ضمن رد نقش خود در قتل گفت: در انتخاب دوستانم اشتباه کردم و نباید با آنها رفت‌وآمد می‌کردم. من نقشی در قتل نداشتم. فقط از خانواده‌ام بابت انتخاب دوستانم عذرخواهی می‌کنم. 
دو متهم دیگر نیز دفاعیات خود را مطرح کردند. 
قضات در پایان جلسه محاکمه را تجدید کردند تا تحقیقات بیشتری انجام شود. در دومین جلسه اولیای دم همچنان درخواست قصاص قاتل پسرشان را مطرح کردند. متهم هم با تکرار دفاعیات قبلی خود گفت: یک‌بار خفت شدم و گوشی تلفن همراهم را دزدیدند. خسارت سنگینی سر این سرقت دادم و از آن به بعد برای دفاع از خودم چاقوی آشپزخانه‌ای همراه داشتم. وقتی با مقتول درگیر شدم، یک ضربه به صورتش زدم، اما متوجه نشدم ضربه دوم به کدام قسمت بدنش اصابت کرد. در اداره آگاهی گفتند به پایش اصابت کرده. 
متهم در پاسخ به رئیس دادگاه که پرسید نمی‌دانستی چاقو برنده و کشنده است، گفت: تصور می‌کردم اصابت چاقو به گردن و قلب و سینه کشنده است. نمی‌دانستم ضربه به پا هم کشنده است. 
وکیل متهم هم در دفاع از او گفت: موکلم قصد قتل نداشته و ضربه را به پای مقتول زده. بسیاری از مردم نمی‌دانند اصابت ضربه به ران می‌تواند مرگبار باشد و همین موضوع نشان می‌دهد قصدی برای کشتن وجود نداشته است. 
پس از آخرین دفاع متهمان قضات برای تصمیم‌گیری وارد شور شدند.