ریشه تردید در حقانیت خداوند/ چه کسانی در حقایق قرآن شک نمی‌کنند؟

‌‌‌‌‌ندای گیلان:خبرگزاری فارس- گروه فعالیتهای قرآنی: جلسه درس تفسیر قرآن آیتالله محمدی ریشهری صبح چهارشنبه هر هفته در مصلای بزرگ ری برگزار میشود که در جلسه هفته گذشته (15 اردیبهشتماه 1395)، این مفسر قرآن کریم به تفسیر دومین آیه سوره مبارکه بقره و نکاتی درباره معناب ریب در قرآن کریم پرداخت که بخشی از آن در ادامه میآید؛بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِذَلِکَ الْکِتَابُ لاَ رَیْبَ فِیهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِینَ (بقره/ 2)صحبت در تفسیر این جمله نورانی بود که به روشنی دلالت دارد که قراتن و حقانیت آن حقیقتی است غیر قابل تردید. بحث در تبیین معنای ریب بود. ریب به معنای شک است اما نه هر شکی؛ به هر شکی ریب گفته نمیشود. ریب شکی است که ناشی از اضطراب روانی باشد و در همین رابطه عرض کردیم که بدبینی نسبت به حقیقتی که انبیاء آوردهاند ناشی از گناه است، گناه همراه با اضطراب روانی، بلدبینی و شک در حقایق دینی میشود.عوامل مختلفی موجب اضطراب روحی میشود. ممکن است به دلایل مختلفی انسان نگران شود اما هر اضطرابی ناشی از گناه نیست.البته ممکن است انسان در اثر خودسازی و تقویت بنیه معنوی به نقطهای برسد که هیچ حادثهای برای او اضطراب آور نباشد که یاد خدا انسان را به نقطهای میرساند که آرام میگیرد.قرآن مدعی است که حقانیتش قابل تردید نیست؛ اگر کسی در این حقایق تردید کرد، این تردید 2 است که یک دسته از تردیدها ریشه در گناه دارند و دسته دیگر ریشه در گناه ندارند. در اینجا چند سؤال مطرح است؛ سؤال اول این که حقایقی که غیر قابل تردید هستند از منظر قرآن چیست؟ سؤال دوم هم اینکه چه کسانی درباره حقایق قرآنی شک نمیکنند؟ سؤال سوم این است که آیا شک درباره حقانیت قرآن قابل زوال است؟ سؤال چهارم این است که دلیل قابلیت یا عدم قابلیت زوال قرآن چییست؟اما جواب سؤال اول یعنی حقایق غیر قابل تردید از منظر قرآن؛ ا