نگاه بدبینانه و امنیتی مانع فعال شدن ظرفیت احزاب است

در وضعیتی که ایران امروز در آن گرفتار آمده است، تنها دیپلماسی رسمی جمهوری اسلامی و به خصوص محمدجواد ظریف است که به عنوان نماینده رسمی ایران از حقوق کشور به خوبی دفاع می‌کند. اما کشورهای طرف مقابل در اقدامی هماهنگ و با فعال‌سازی ظرفیت‌های خود به ویژه جامعه مدنی، دانشگاهیان، نخبگان و‌ رسانه‌های خود، جنگ روانی را علیه ایران آغاز کرده‌اند.

احزاب به عنوان بازیگران اصلی فضای سیاسی نیز چنانچه از میزانی از اثرگذاری برخوردار باشند که جای پای آنها در قدرت حقیقی سیاسی دیده شوند می‌توانند، بخشی از ماموریت دیپلماسی عمومی کشورها را به عهده گیرند.

بازی ترامپ علیه برجام و فشار همه‌جانبه‌ای که با هم‌پیمانان خود علیه ایران آغاز کرده است نیز از این قاعده مستثنی نیست.

هر چند در حزب متبوع خود این همراهی حداکثری با او برای خروج از برجام ممکن است، وجود نداشته باشد.

اما به هر ترتیب شواهد نشان می‌دهد، حزب دموکرات امریکا و به خصوص برنی سندرز به عنوان یکی از چپ‌ترین لیدرهای این حزب امروز بیش از قبل وارد میدان شده و سیاست‌های او را به‌ شدت نقد می‌کند.

به یاد دارم در زمان دولت اصلاحات یکی از ماموریت‌های سیاسی خود در سیاست خارجی را تعامل با احزاب کشورهای منطقه و جهان تعریف کرده بودند، این موضوع تا حدی به عنوان یک رویکرد پذیرفته شده بود که خانه احزاب نیز در نشست‌های خارجی احزاب حضور پیدا می‌کرد و از مواضع جمهوری اسلامی در منطقه و جهان دفاع می‌کردند و در حزب مشارکت نیز این یکی از ماموریت‌های دفتر سیاسی دیدار و گفت‌وگو با نمایندگان احزابی بود که به دلایل مختلف به ایران سفر داشتند.

حال که ترامپ با همه ظرفیت‌های دیپلماسی رسمی و عمومی دولت امریکا و هم‌پیمانانش و رسانه‌ها جنگ روانی همه‌جانبه‌ای را علیه ایران آغاز کرده است، دولت و حاکمیت ایران نیز باید با این رویکرد فضا را برای به کارگیری ظرفیت‌های دیپلماسی ایرانیان داخل و خارج فراهم کند و یکی از این ظرفیت‌ها احزاب هستند. به‌طور قطع غلبه نگاه بدبینانه و امنیتی نسبت به احزاب، مانع بزرگی در فعال شدن این ظرفیت مهم و تاثیرگذار از جامعه مدنی ایران است.

این نگاه مشمول فعالان رسانه‌ای خارج از ایران نیز می‌شود. فعالانی که چنانچه جمهوری اسلامی روی خوش به آنها نشان دهد، می‌توانند از توان خود برای تقویت دیپلماسی رسمی ایران و در خدمت منافع ملی ایران از همه توان خود استفاده کنند.

با این نگاه به باور من باید دید احزاب ایران با چه احزابی در منطقه و جهان می‌توانند ارتباط و تعامل سازنده برقرار کنند که در خدمت دیپلماسی رسمی کشور، این ظرفیت را برای فعال‌سازی دیپلماسی عمومی فعال کند.

در حال حاضر حزب اتحاد ملت ایران هیچ برنامه و‌ دستور کاری برای تعامل با احزاب خارجی ندارد. بعد از روی کار آمدن دولت نهم رویکرد دولت نسبت به موضوع تغییر کرد و اساسا احزاب را در چنین جایگاهی نمی‌دید که بخواهند تعاملات بیرونی در این سطح داشته باشند. به همین دلیل و نگاه سلبی که به احزاب وجود داشت تا جایی که حتی خانه احزاب هم تعطیل شد، اساسا نگاه به این سطح از تعامل احزاب با احزاب بیرونی به خصوص احزابی که در صف منتقدان یا مخالفان دولت بودند، نگاه امنیتی بود و هر دیدار و گفت‌وگویی با هر مقام حزبی یا غیر حزبی در این سطح تحمل نمی‌شد.