شاعرانگی در پناهی غوغا میکرد نام حسین پناهی ما را به یاد چهرهٔ مهربانش، صدای دلنشین و غم نهفتهٔ پشت آن میاندازد. انگار دنیا را از چشم کودکی میدید که در حال بوییدن گلی است.
