قدم زدن در این خیابان تهران کاملا سیاسی شده است
خیابان ایرانشهر تهران، از محدوده کریمخان تا خانه هنرمندان و پارک ایرانشهر، سال‌هاست که به یکی از پاتوق‌های شاخص بخشی از جوانان تهرانی تبدیل شده است.
خیابان ایرانشهر تهران، از محدوده کریمخان تا خانه هنرمندان و پارک ایرانشهر، سال‌هاست که به یکی از پاتوق‌های شاخص بخشی از جوانان تهرانی تبدیل شده است.
برترین‌ها: خیابان ایرانشهر تهران، از محدوده کریمخان تا خانه هنرمندان و پارک ایرانشهر، سال‌هاست که به یکی از پاتوق‌های شاخص بخشی از جوانان تهرانی تبدیل شده است؛ خیابانی پر از کافه که در چند سال اخیر، به‌تدریج هویتی فراتر از یک خیابان معمولی پیدا کرده است. ایرانشهر به پاتوق نسلی تبدیل شده که با قرائت‌های رسمی همراه نیست، سبک زندگی، پوشش، اخلاقیات و تفریحات متفاوتی دارد و در مجموع، نوع دیگری از زیستن را نمایندگی می‌کند.
اتفاقات هالووین اخیر نیز بار دیگر این تفاوت را به نمایش گذاشت و نشان داد که بخشی از جوانانی که در ایرانشهر رفت‌وآمد دارند، زیستی متفاوت از آنچه حاکمیت می‌خواهد و ترویج می‌کند، برای خود برگزیده‌اند. از همین روست که ایرانشهر صرفاً یک خیابان در تهران نیست؛ یک نقطه آیکونیک است که تحولات و تغییرات آن می‌تواند معانی و دلالت‌های اجتماعی گسترده‌تری داشته باشد.
حالا با توجه به اتفاقات چند روز اخیر، بار دیگر نام ایرانشهر بر سر زبان‌ها افتاده است. گروهی از برگزارکنندگان تجمعات شبانه، مقابل کافه تایپ، یکی از نقاط مهم و شناخته‌شده خیابان که محل تجمع جوانان است، موکب برپا کرده‌اند. به این ترتیب، به نظر می‌رسد کشمکش بر سر تصرف خیابان و فضاهای شهری در ایرانشهر شدت گرفته است. برگزارکنندگان این تجمعات، که در روزهای اخیر نیز به‌واسطه برخی اتفاقات و اخبار، از جمله مطالب منتشرشده در رسانه‌های همسو شارژ شده‌اند، حالا ظاهراً در پی آن هستند که ایرانشهر را نیز به یکی از نقاط تجمع خود تبدیل کنند؛ خیابانی که تا امروز یکی از معدود پاتوق‌های اجتماعی قشر ناهمخوان با قرائت رسمی بوده است.
این اتفاق با واکنش‌های عمدتاً منفی بخشی از کسانی مواجه شده که در ایرانشهر رفت‌وآمد دارند. با این حال، مسئله فراتر از حضور یا عدم حضور یک گروه در یک خیابان مشخص است. حتی اگر فرض کنیم این جمعیت بتواند فضای ایرانشهر را در اختیار بگیرد، این به معنای پایان ماجرا نخواهد بود. همان‌طور که پیش‌تر در خیابان سنایی و محدوده‌های مشابه اتفاق افتاد، این جمعیت از بین نمی‌رود و در صورت محدود شدن در یک فضا، ممکن است در نقطه‌ای دیگر خود را بازتولید کند.
از همین منظر، برخی معتقدند تصمیم‌گیرندگان بهتر است به چنین تنش‌ها و دوقطبی‌هایی دامن نزنند؛ چراکه حتی با فرض تصرف خیابان ایرانشهر، مسئله همچنان باقی خواهد ماند.
تحولات چهار پنج سال اخیر جامعه و تغییرات عمیق‌تری که در ماه‌ها و سال‌های پیش رو ممکن است رخ دهد، نشان می‌دهد خواسته‌های اجتماعی را نمی‌توان با محدودیت‌های مقطعی از میان برد. وقتی جمعیتی خواسته و سبک زندگی متفاوتی دارد، این خواسته‌ها به‌تدریج خود را در عرصه عمومی نشان می‌دهند و هیچ دستور و بخشنامه‌ای نمی‌تواند برای همیشه مانع بروز و گسترش آن‌ها شود.
دیدگاهتان را بنویسید